Zero turn zitmaaiers

Waarom het sneller is

In een tuin met bomen, borders, een vijver en een terras zit de tijd niet in het maaien maar in het keren en bijwerken. Een gewone zitmaaier laat rond elk obstakel een boog staan die je in een tweede ronde moet meepakken.

Een zero turn draait op de plek. Je rijdt tot tegen de boom, draait er in één beweging omheen en gaat verder; wat overblijft aan bijwerken is de strook langs de rand. Op een open weiland scheelt dat weinig, in een parkachtige tuin veel. Hoe meer obstakels, hoe groter het verschil.

Waar hij niet voor is

Op een helling is een zero turn lastiger dan een gewone zitmaaier. De sturing zit in de achterwielen en de voorwielen zijn vrij draaiende zwenkwielen, die op een nat, hellend gazon wegglijden. Blijf op flauwe hellingen en rijd nooit dwars omhoog met een volle bak.

Nat gras vraagt sowieso oppassen. Bij een scherpe draai trekken de aangedreven achterwielen een streep in de zode, dus draai iets ruimer als het gazon zacht is, en niet met één stilstaand wiel.

Verder is het even wennen. Sturen met twee hendels vraagt een paar uur voordat het vanzelf gaat; reken erop dat je eerste beurt slingert.

Wat je verder nakijkt

De maaibreedte kies je zoals bij elke zitmaaier op het oppervlak, met dit verschil: bij een zero turn kun je gerust breder gaan dan je gewend bent, omdat de wendbaarheid de maat compenseert.

Kijk daarnaast naar de zitting en de vering. Je rijdt sneller dan met een gewone zitmaaier en voelt dus meer van het terrein; een verstelbare stoel met een goede rugleuning is bij deze machines geen extraatje.

De zero turns hier zijn van EGO en STIGA, allemaal accumachines. Wat over maaibreedte, opvangen, mulchen en transmissie gaat, staat op de zitmaaierpagina.